Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

November 20 2017

9778 7bd6 390
Reposted fromgreggles greggles viamefir mefir
wondi
2542 dd23 390
wondi
Była późna jesień. Włóczykij szedł dalej na południe, lecz co jakiś czas rozstawiał namiot i pozwalał dniom mijać, jak chcą, chodził sobie i przyglądał się różnym rzeczom, nic nie myśląc i nic nie pamiętając, i dużo spał. Zachowywał ostrożność, ale niczym się właściwie nie interesował i nie obchodziło go, dokąd idzie - chciał tylko iść dalej.

Tove Jansson, Dolina Muminków w listopadzie
wondi
4188 babc 390
Reposted fromnazarena nazarena viasinn sinn
wondi
Jeśli na czymś ci zależy, nie patrz czy inni to akceptują 

November 02 2017

wondi
W życiu musimy się pożegnać z wieloma rzeczami. Nie dlatego, że chcemy. Życie po prostu tak jest skonstruowane. 
Żegnamy się z dzieciństwem.
Z młodością.
Ze złudzeniami.
Witamy ze strachem.
Nie potrafimy zapominać. Całymi latami przeżywamy, co by było gdyby. Liczymy na cud. Że spotkamy kogoś i ten ktoś nas uratuje i miłość będzie taka, jak na amerykańskich filmach. Że spadnie jebany meteoryt i wszystko się zmieni. Albo wygramy w Lotto. A chodzi o to, aby stanąć w obliczu prawdy:
Kim już nie będę.
Ale kim mogę być?
Co straciłem.
Ale co mogę zyskać?
— Piotr C.
Reposted fromdreamadream dreamadream viabeinthe beinthe

October 23 2017

wondi
To była pierwsza rzecz, której musiałem się o Niej dowiedzieć i być może najtrudniejsza jakiej przyszło mi się kiedykolwiek nauczyć – a mianowicie tego, że Ona jest tylko swoją własnością, a to, co mi daje, jest kwestią Jej wyboru i jest przez to cenniejsze.
— Barbara Hambly
Reposted fromschizofreniczna schizofreniczna viapouler pouler

October 21 2017

wondi
8465 dd36 390
Reposted fromnyaako nyaako viabeinthe beinthe
wondi
I really do care about you. I want to hug you, comfort you and make you feel calm again. I want you to be loved and happy and smiling again.
Reposted frombeinthe beinthe

October 09 2017

wondi
- Tak... prezenty przed odpakowaniem są najpiękniejsze - ciągnął profesor, śmiejąc się i potrząsając głową. - A cel jest najwspanialszy tuż przed tym, nim się go osiągnie. A ktoś, na kogo bardzo się czeka, jest najmilszy tuż przed tym, nim przyjdzie. To są właśnie te najlepsze chwile życia.
— Małgorzata Musierowicz, "Noelka"
Reposted fromcudoku cudoku viasleepingsickness sleepingsickness

October 04 2017

2049 3d35 390
Reposted fromAmericanlover Americanlover viabeinthe beinthe

September 29 2017

wondi
Kochać kogoś, to jak wprowadzić się do nowego domu. Na początku człowiek zachwyca się tym, co nowe, każdego ranka się dziwi, że to należy do niego, jakby się bał, że w każdej chwili ktoś może wpaść przez drzwi i powiedzieć, że zaszła pomyłka, że wcale nam nie przysługuje takie piękne mieszkanie. Ale z biegiem lat fasada niszczeje, tu i ówdzie drewno pęka i już kocha się ten dom nie za to, jaki jest doskonały, tylko raczej dlatego, że nie jest. Człowiek uczy się jego wszystkich kątów i zakamarków. Jak otwierać drzwi, żeby klucz nie blokował się w zamku, kiedy jest zimno na dworze. Które deski w podłodze się uginają, kiedy się po nich stąpa, i jak otwierać drzwi szafy, żeby nie skrzypiały. To właśnie to, te wszystkie małe tajemnice sprawiają, że to naprawdę jest twój dom.
— Fredrik Backman
Reposted fromnacpanaa nacpanaa viagdziejestola gdziejestola

September 27 2017

wondi
- No tak, ludziom się wydaje, że nie chciało mi się żyć, a mnie się chciało i chce. Bardzo. Tylko powiedz: jak?
— Halina Poświatowska (O swojej próbe samobójczej)
Reposted fromovermind overmind viatalula talula
8559 d37a 390
Reposted fromdivi divi viabeinthe beinthe
wondi
Pamiętam rozmowę z mamą, kiedy jeszcze byłam dzierlatką. Powiedziała, że jak się idzie z chłopakiem do restauracji i to on zaprasza, to powinno się mieć przy sobie tyle gotówki, aby móc za siebie zapłacić, wstać od stołu i wyjść. To była lekcja dla nastolatki o niezależności. I ja te lekcje mocno przyswoiłam. Niezależnie od tego na jakim jestem etapie w życiu mam poczcie, że na wszystko sama zapracowałam. Że, gdyby coś się wydarzyło mogę "wstać od stołu" w poczuciu niezależności. I to chyba też stwarza warunki do równej relacji partnerskiej.
— Maja Bohosiewicz o niezależności kobiet
Reposted fromMsChocolate MsChocolate viatalula talula

September 23 2017

wondi

wiesz czego się boję? tego później. tej obojętności. tego traktowania partnera jak stary mebel który po prostu jest i z którym nie trzeba rozmawiać. bo przecież nic nowego nie powie.

boje się tego życia obok siebie 
i rzucania raz w tygodniu słowa kocham
z przyzwyczajenia.

— Retoryka. / zgodnie z dobowym rozkładem jazdy.
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl